Streng maar rechtvaardig, met een bal nooit ver weg en altijd vol gas. Maak kennis met Timmy Sokolowski, trainer van onze U10, die duidelijk weet wat hij wil: betere voetballers afleveren. Punt.

Timmy, voor wie je nog niet kent: wie ben je?
“Ik ben Timmy Sokolowski, geboren in 1984 en ik woon hier gewoon in de wijk, niet ver van de club.”

Welke ploeg train je dit seizoen?
“De U10 op gewestelijk niveau 3 én ook op provinciaal niveau 3. We spelen namelijk wedstrijden om de acht weken afwisselend op het andere niveau zodat we een goede rollenbeurt hebben met de ploeg van Bart. De trainingen geven we wel apart.”

Kende je de andere trainers al?
“Bart kende ik eigenlijk nog niet echt. Hij was wel al papa van een speler, maar verder kende ik hem nog niet.”

Je bent zelf ook spelerpapa, toch?
“Klopt. Mijn oudste zoon, Chesro, speelt bij de U13. Hij is daar begonnen vanaf de U6. Mijn andere zoon, Chevy, speelt bij onze U10 natuurlijk.”

Wat is jouw band met Eendracht Termien?
“Die is vooral gegroeid eerst als spelerpapa. Vorig seizoen, rond februari of maart, heb ik de U9 overgenomen. Dat beviel me wel, dus ik wou dit jaar graag verder doen.”

Had je al ervaring als jeugdtrainer?
“Niet echt. Ik heb zelf wel gevoetbald, maar trainer zijn, dat was nieuw! Al heb ik natuurlijk mijn eigen ervaringen als speler.”

Vertel eens: wat voor trainer ben jij?
“Streng, misschien 😄. Maar vooral duidelijk. Voor mij is pas- en trapvorm enorm belangrijk. De basis aanleren: bal inspelen, goed aannemen, correct afwerken. Dat zijn dingen waar ik hard op hamer.”

Waar komt die focus op de basis vandaan?
“Omdat die écht nog nodig is bij onze U10. We krijgen richtlijnen van de coördinatoren, maar zonder stevige basis kom je nergens. Vroeger was ik in mijn jeugd constant met de bal bezig. Die tijden zijn spijtig genoeg veranderd. Onze jeugd speelt minder buiten en oefent dus ook minder met die bal. Ze zijn meer bezig met statische activiteiten zoals gamen of zitten op social media. Maar ook omdat het buiten spelen zelf, vaak van thuis uit niet gestimuleerd wordt uit schrik dat ze vuil of gekwetst zouden thuiskomen.”

Wat vind je leuk aan deze leeftijd?
“In vergelijking met U9 kan je al wat tactischer uitleggen. Wat is balbezit, wat doen we bij balverlies… Dat begint te leven. Je ziet spelers echt stappen zetten.”

Wat motiveerde je om deze ploeg te trainen?
“Training geven en wedstrijden coachen vind ik geweldig. Alles errond is soms wel zwaar, dat had ik wat onderschat. Ze trainen drie keer per week en ik leg de lat hoog. Maar als je iets doet, moet je het goed doen.”

Je haalde je eigen spelersverleden al even aan. Vertel.
“Ik heb bij Cobox gespeeld, daarna ben ik bij de kadetten naar Bregel gegaan. Op mijn 16de speelde ik daar al in de eerste ploeg in tweede provinciale. Ik stond meestal op het middenveld op de 10. Vanuit die ervaring weet ik hoe belangrijk balgevoel is.”

Wat is je grootste wens voor dit seizoen?
“Dat ik elk van mijn 11 spelers beter heb kunnen maken. Iedereen op zijn eigen manier: balcontrole, inspeelpass, duelkracht… Als die progressie zichtbaar is, dan is mijn seizoen geslaagd.”

En naast voetbal, waar houd je je nog mee bezig?
“Ik heb eigenlijk niet veel tijd voor andere dingen! Ik werk in een postensysteem bij een kunststoffenbedrijf aan de oude Ford-site. Ik werk nu zelfs speciaal in een 4/5 stramien zodat ik de trainingen op Termien kan geven. Als ik ergens voor ga, dan ga ik er 100% voor. Zo maak ik ook al mijn trainingen zelf. Af en toe eens naar KRC Genk kijken met de kinderen, dat doe ik nog wel eens graag!

Nog iets dat je wil meegeven aan ouders of spelers?
“Ze mogen me altijd aanspreken als ze vragen hebben of meer over mij willen weten.”

Quote van de trainer: “Als ik iets doe, dan 100% — zelfs als dat betekent dat ik minder slaap en meer voetballen zie dan mijn eigen woonkamer.”